ProgRock.org.pl

Switch to desktop Register Login

Zappa, Frank
Fillmore East, June 1971
(1971, album koncertowy cd)

1.Little House I Used To Live In 4:41
2. The Mud Shark 5:22
3. What Kind of Girl Do You Think We Are? 4:17
4. Bwana Dik 2:21
5. Latex Solar Beef 2:38
6. Willie The Pimp Part One 4:03
      Willie The Pimp Part Two 1:54
7. Do You Like My New Car? 7:08
8. Happy Together (Bonner/Gordon) 2:57
9. Lonesome Electric Turkey 2:32
10. Peaches En Regalia 3:22
11. Tears Began To Fall 2:46

Czas całkowity: 44:01
- Frank Zappa (guitar, dialog)
- Mark Volman (lead Vocals, dialog)
- Howard Kaylan (lead vocals, dialog)
- Ian Underwood (winds, keyboard, vocals)
- Aynsley Dunbar (drums)
- Jim Pons (bass, vocals, dialog)
- Bob Harris (2nd keyboard, vocals)
- Don Preston (minimoog)

1 recenzja

  • Link do recenzji Konrad Niemiec czwartek, 24 listopad 2011 21:31 napisane przez Konrad Niemiec

    Pierwsza oficjalna płyta koncertowa Franka i pierwsza płyta koncertowa The Mothers Of Invention. Oczywiście pomijamy tu półkoncert bez publiczności czyli 200 Motels.
    Na Fillmore już niewielu ludzi z pierwszego składu The Mothers. U Franka niestety ludzie sie zmieniali w zależności od koncepcji leadera. Niewiele wczesniej pojawili sie w jego zespole dwaj frontmeni z kapeli The Turtles - Mark Volman i Howard Kaylan. Ten koncert to zapis ich geniuszu improwizacyjnego i talentu kabaretowego. poza oczywiście wygłupami, jest tutaj jeszcze kawał znakomitej muzyki. Perkusista Aynsley Dunbar pokazuje jak w pojedynkę można robić to wczesniej robiło dwóch, Don Preston na długo przed Wakemanem czy Johnem Lordem z Deep Purple pokazuje, że jest taki instrument jak mini moog!!!
    Ciekawostki na tej płycie to przede wszystkim znakomity Willie The Pimp , który w wersji na płycie analogowej jest podzielony na dwie części. Na CD brak częściu drugiej, która była dynamiczniejsza i stanowiła fragment znakomitego sola Franka. Nie wiem dlaczego Frank przygotowując swoje płyty do wydań na CD w 1988 roku wyciął tą część i do teraz aby jej posłuchać należy stać się szczęśliwym posiadaczem wydania na płycie analogowej - czytaj - VINYLU. Drugi smaczek - to wykonania klasycznego przeboju The Turtles czyli utworu Happy Together, który zapewnił popularność spółce Mark Volman i Howard Kaylan. Płyta, którą należy posłuchac kilka razy, aby odkryć wszystkie smaczki. Bez wątpienia wielkie dzieło, choć to tylko 44 minutowy fragment dużo większej koncertowej całości. Fragmenty koncertów z tego czasu można znależć w dokumentalnym filmie 1971 VPRO (Dutch TV).

Zaloguj się, by dodać recenzję

© Copyright 2007- 2017 - ProgRock.org.pl
10 lat z fanami rocka progresywnego!
Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci maksymalnego komfortu podczas przeglądania serwisu i korzystania z usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.

Top Desktop version