ProgRock.org.pl

Switch to desktop Register Login

Eloy
Floating
(1974, album studyjny)

1. Floating (3:59)
2. The Light From Deep Darkness (14:37)
3. Castle In The Air (7:13)
4. Plastic Girl (9:05)
5. Madhouse (5:16)
W edycji remasteringownej dodatkowo:
6. Future City
7. Castle in the air
8. Flying high

Czas całkowity: 40:10

- Frank Bornemann ( guitars, vocals )
- Luitjen Jansen ( bass )
- Frtz Randow ( drums )
- Manfred Wieczorke ( organ, acoustic guitar )

2 recenzje

  • Link do recenzji Konrad Niemiec sobota, 02 luty 2013 20:36 napisane przez Konrad Niemiec

    Moim zdaniem to jedna z najlepszych płyt Krautrockowych w historii. Jestem nią zafascynowany od pierwszego przesłuchania. Oczywiście potem kiedy Eloy poszedł w stronę Floydowania też miał świetne rzeczy (o których zapewne Olo niebawem napisze), ale ta płyta to kwintesencja znakomitego grania, kiedy jeszcze za bardzo nie zapatrywali się na innych. Długie utwory, rewelacyjne rozwiązania aranżacyjne (choćby niezapomniane unisono wokalizy i gitary) i kapitalna gra instrumentalistów, to koloryt tego albumu.
    Tu nie ma wirtuozerii, bo oni wirtuozeria nie byli, ale za to świetne klimaty, bardzo dobre kompozycje, niezapomniane brzmienie Hammonda i kawał progresywnej jak na tamte lata jazdy. Polecam bardzo gorąco bo to płyta warta kilkunastokrotnego przesłuchania.

  • Link do recenzji Aleksander Król czwartek, 31 styczeń 2013 17:20 napisane przez Aleksander Król

    Minął rok od „Inside”. Odszedł basista Wolfgang Stöcker, na jego miejsce pojawił się Luitjen Jansen. Czwórka muzyków miała niewiele czasu, zaledwie kilka miesięcy , na przygotowanie nowego materiału. Siłą rzeczy jest on kontynuacją drogi obranej na „Inside” z dodatkowymi elementami space rocka. Pojawiają się też coraz silniejsze wpływy psychodelii i wczesnego symfonic – rocka, które miały zdominować grupę na kolejnych albumach. Otrzymaliśmy 5 utworów, 40 minut muzyki. Muzyki opartej wciąż na dialogach gitarowo-organowych, ale coraz śmielej skręcającej w kierunku czystego progresu, pozostawiającej za sobą swoje hard rockowe korzenie. Mamy tu tradycyjnie długie utwory, z rozbudowanymi partiami solowymi ( gitara i Hammond ) zmiany tempa i nastroju, świetne linie melodyczne i znakomite „efekty” . Tą płytą zespół zakończył swój pierwszy, moim zdaniem najwartościowszy i najoryginalniejszy okres działalności. Polecam ją wszystkim amatorom starych brzmień, miłośnikom Hammondów a dla fanów Eloy – absolutny MUS. Oczywiście jak zwykle moim, cholernie subiektywnym zdaniem….

Zaloguj się, by dodać recenzję

© Copyright 2007- 2017 - ProgRock.org.pl
10 lat z fanami rocka progresywnego!
Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci maksymalnego komfortu podczas przeglądania serwisu i korzystania z usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.

Top Desktop version