ProgRock.org.pl

Switch to desktop Register Login

Volo, Il
Il Volo
(1974, album studyjny)

1. Come una zanzara (4:21)
2. La mia rivoluzione (3:58)
3. Il calore umano (4:43)
4. Il canto della preistoria (4:34)
5. I primi respiri (3:52)
6. La canzone del nostro tempo (4:14)
7. Sonno (4:08)
8. Sinfonia delle scarpe da tennis (2:56)

Czas całkowity: 32:46
- Vince Tempera ( piano, electric piano, clavinet )
- Alberto Radius ( electric guitar, acoustic guitar, electtric sitar, vocals )
- Roberto Callero ( bass )
- Mario Lavezzi ( acoustic guitar, 12 string guitar, electric guitar, electric mandolin, vocals )
- Gabrile Lorenzi ( organ, moog )
- Gianni Dall'Aglio ( drums, pecussion, vocals )
Wyświetlony 4694 razy
Inne albumy wykonawcy: Essere O Non Essere? »

1 komentarz

  • Link do komentarza aleksander król wtorek, 01 luty 2011 23:20 napisane przez aleksander król

    Kolejną zapomnianą perełką włoskiego progresu jest znakomita grupa IL VOLO. Istniała jedynie 2,5 roku i zostawiła po sobie dwa albumy. Pierwszy w 1974, drugi - rok później. Oba przeszły do historii i są zaliczane do absolutnej czołówki włoskiego proga. Debiut nosi tytuł IL Volo. Niezbyt odkrywcze... Okładka kiepska... Ale muzyka przednia.. Grupa była 'trochę z boku' głównego nurtu włoskiej sceny rockowej, wytyczonego przez gigantów typu PFM, Banco, Le Orme lub Osanna. Na pierwszej płycie zaproponowali 8 utworów, 33 minuty muzyki. Utwory krótkie , 3 - 5 minut. Właściwie to prawie piosenki....Ale podobno 'prawie' robi różnicę. Tu widać jak wielką.... W tej muzyce są fragmenty fusion, są piękne fragmenty akustycznej gitary, są piękne santanowskie solówki, są doskonałe sola klawiszowe. I bardzo dobry jak na włochów wokal. Są doskonałe kompozycje i fajne aranże.. I wielka radość z gry. Widać że chłopaki mieli z tego niezłą frajdę. Te 'chłopaki' to jednak zawodowcy - każdy z nich grał w jakiejś dużej włoskiej kapeli - a IL VOLO było tylko projektem ubocznym. Wszystkim życzę takich projektów ubocznych... Osobiście najbardziej mnie pociąga w tej płycie gitara. W składzie jest dwóch gitarzystów - Alberto Radius i Mario Lavezzi ,ale to gra tego pierwszego wbiła mnie w fotel. Nie ma tu miejsca na 10-cio minutowe wymiatanie, są jedynie kapitalnie zagrane linie melodyczne , które czasami przeradzają się w krótkie, ale piękne solówki.Muszę wam zdradzić moją małą tajemnicę - nie lubię gitarzystów, którzy grają za szybko - czyli tzw wymiataczy, wyścigowców czy też szybkobiegaczy - jak ich tam zwią. Yngwie Malmstein jest dla mnie pawiotwórczy po 3 minutach. Owszem, doceniam klasę, cenię za wytrwałość, ale niekoniecznie muszę słuchać... Kocham gitarzystów którzy myślą podczas gry i starają się opowiedzieć swoje historie spokojnie - za pomocą pięknych dźwięków, a jeśli nie mają nic do powiedzenia - nie maskują tego bezsensowną prędkością. I dokładnie tak gra Alberto - długie spokojne dźwięki.. IL Volo to płyta, która wciąga.. niemal uzależnia. Zawsze po wysłuchaniu jej do końca, puszczam jeszcze raz, potem jeszcze raz.... Ciężko mi się uwolnić od tych dźwięków, a przecież to PRAWIE piosenki....

Zaloguj się, by skomentować

© Copyright 2007- 2021 - ProgRock.org.pl
14 lat z fanami rocka progresywnego!
Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci maksymalnego komfortu podczas przeglądania serwisu i korzystania z usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.

Top Desktop version