ProgRock.org.pl

Switch to desktop Register Login

Earth
Hex: Or Printing In The Infernal Method
(2005, album studyjny)

1. Mirage (1:45)
2. Land Of Some Other Order (7:18)
3. The Dire And Ever Circling Wolves (7:34)
4. Left In The Desert (1:13)
5. Lens Of Unrectified Night (7:56)
6. An Inquest Concerning Teeth (5:16)
7. Raiford (The Felon Wind) (7:21)
8. The Dry Lake (3:21)
9. Tethered To The Polestar (4:42)

   Czas całkowity: 54:47
John Schuller: bass
Adrienne Davies: drums
Dan Tyack: lap guitar, pedal steel guitar
Dylan Carson: guitar, banjo
Steve Moore: trombone, tubular bells, organ
Wyświetlony 2811 razy

1 komentarz

  • Link do komentarza Edwin Sieredziński poniedziałek, 09 czerwiec 2014 00:48 napisane przez Edwin Sieredziński

    Dylan Carlson jest bardzo konsekwentny w swoim dronowo-minimalistycznym podejściu do tworzenia rocka. Co płyta Earth to inna. Inaczej brzmi Earth 2, ciężko zapomnieć te gitary na niskich rejestrach, jeszcze inaczej The Bees Made Honey in Lion's Skull, który to jest przykładem dronowego post-rocka, jeśli nie w pewien sposób współczesnego rocka psychodelicznego... Lecz zawsze ten środek wyrazu pozostaje. Tak samo jest i w przypadku Hex...

    W porównaniu z pierwszymi albumami jest on bardzo łagodny. Widać tutaj również inspirację stoner rockiem, choć jest to zagrane dużo delikatniej. Utwory głównie budowane są przez partie gitarowe, pojawiają się również dystorsje oraz sprzężenia mogące momentami przywoływać wręcz space rock (jak w "Mirage"). Z rzadka pojawiają się partie innych instrumentów jak organów czy dzwonów rurowych uzupełniających perkusję. Album ma bardzo stonerowy, stoner doomowy klimat, a minimalistyczna formuła sprawia, że momentami jest wręcz ambientowy. Delikatność grania - w porównaniu z takimi albumami jak Earth 2 czy Pentastar to Hex wypada bardzo łagodnie - nadaje mu wręcz kontemplacyjny charakter. Tu nie ma żadnego wiszącego w powietrzu niepokoju; co może przyjść za chwilę. Wyobrazić sobie można natomiast kawałek prerii i wiejący na niej wiatr.

    Tytuł nieco surrealistyczny. Piekielnego brzmienia prędzej można uświadczyć na Earth 2, częściowo inspirowanego black metalową siarką. Tutaj tego nie ma, nie ma też nic, co by dantejskie kręgi piekielne w jakikolwiek sposób przywoływało. Przyjemny album dla odprężenia się, ewentualnie pod klawiaturę. Łagodne gitarowe brzmienie oraz dronowa formuła sprawia również, że nie jest on specjalnie zajmujący. Z mojej strony 5/5.

Zaloguj się, by skomentować

© Copyright 2007- 2020 - ProgRock.org.pl
13 lat z fanami rocka progresywnego!
Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci maksymalnego komfortu podczas przeglądania serwisu i korzystania z usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.

Top Desktop version